De Valkparkiet

De valkparkiet (Nymphicus hollandicus) is een in Nederland en België vrij populaire volière- en kooivogel, die oorspronkelijk uit Australië afkomstig is.

Uiterlijk
De wildkleur valkparkiet is de meest voorkomende en heeft de volgende kenmerken: Grijs met witte vlekken op de vleugels, een gele kop met een gele kuif, en oranje oorvlekken. Er zijn ook andere kleurvariëteiten gekweekt, bv. de lutino, opaline(gepareld), grijs en wit, en albino. Het geslachtsverschil is weinig opvallend - de mannetjes ('man') hebben een gele kop en kuif, het vrouwtje ('pop') heeft een minder gele kop, wat vooral bij onderlinge vergelijking van een paartje opvalt, en ook niet bij alle kleurvarianten zichtbaar is. Kenners kunnen het eerder aan bepaalde gedragingen zien, mannetjes vertonen machogedrag. Ze wegen 80 à 110 gram en zijn ongeveer 30 tot 33 centimeter lang (kop-staart). Valkparkieten kunnen goed als huisdier worden gehouden maar aspirant-valkparkiethouders moeten zich realiseren dat vooral de mannen erg luidruchtig kunnen zijn en dat de veren stof produceren, er zijn speciale onderdonsveren die tot een soort poeder uit elkaar vallen, net als bij duiven. Vooral als ze in de eerste 8 levensweken veel met mensen in contact komen kunnen ze erg tam worden. Valkparkieten kunnen een aanzienlijke leeftijd bereiken (15-25 jaar).

Dieet
Ze eten voornamelijk grof parkietenzaad, daarnaast wordt aangeraden om ook met grote regelmaat groenvoer aan te bieden. Er moet ook dagelijks vers drinkwater beschikbaar zijn. Naast grof parkietzaad bestaan er ook totaalvoeders in de vorm van pellets. Sommigen vinden pellets minder gewenst omdat ze de functie van de krop overbodig maken. Anderen zijn van mening dat pellets een volwaardiger voer zijn. Om de krop goed te laten werken heeft de parkiet maagkiezel nodig in de kooi, waarvan hij er af en toe een naar binnen werkt. Dit is namelijk nodig voor de vermaling van het eten in de krop. Wanneer men met valkparkieten wil kweken dus wanneer een mannetje en een vrouwtje bij elkaar worden gezet en er jongen worden verwacht, kan er eivoer worden bijgegeven. Dit is normaal gesproken niet nodig om de vogels gezond te houden.

Kooi
Minstens 40x50x60 cm, en dan nog wel af en toe buiten de kooi laten vliegen. Tralies dienen horizontaal te lopen om klauteren mogelijk te maken. Natuurlijk is het beter om een ruimer onderkomen voor de valkparkiet te kiezen zodat deze volledig tot zijn recht komt. Een volière, buiten of binnen, is ideaal voor een valkparkiet, die dan te allen tijde zijn vleugels kan strekken.

Kweek
Het kweken van valkparkieten is doorgaans niet zo moeilijk. Het nest wordt gebouwd in een gesloten nestblok. Afmetingen vind u hier.
Afhankelijk van de leeftijd van de pop en haar conditie zal haar legsel tussen de 3 en 9 (gemiddeld 4 to 6) witte eitjes bestaan. De pop broedt ongeveer 18 tot 21 dagen en wordt hierin bijgestaan door het mannetjes. De jongen worden door beide ouders gevourd, maar hoofdzakelijk door het vrouwtje. Na ongeveer 4 tot 5 weken vliegen de eerste jongen uit. Ze worden dan nog steekd gevoerd door de ouders, maar na ongeveer 7 tot 8 weken zijn de volledig zelfstandig. Tijdens de gehele broefperiode kunt u naast het zadmengsel de dieren iedere dag wat eivoer en wat vers groenvoer verstrekken. Als valkparkieten een half jaar oud zijn, zijn ze in principe gelachtsrijp. Toch is het beter om nog een half jaar langer te wachten voordat u de vogels inzet voor de kweek. Voor die tijd heeft de man ook nog niet zijn uiteindelijke kleuren.

Een zieke valkparkiet
Een zieke valkparkiet is vaak te herkennen aan een ander gedrag dan normaal. Hij zit bijvoorbeeld bol in de veren of slaapt zelfs de hele dag. Een zieke valkparkiet slaapt daarnaast over het algemeen op 2 poten in plaats van 1. Ga met een zieke valkparkiet zo snel mogelijk naar de dierenarts om een diagnose te laten stellen. Mocht de valkparkiet namelijk de zogenaamde papegaaienziekte hebben dan is behandeling bij de mensen die met de besmette dieren in aanraking zijn geweest soms ook noodzakelijk. De meeste ziektes van valkparkieten zijn simpel te genezen.

Valkparkiet is geen parkiet
Ondanks de naam behoort de valkparkiet niet tot de parkieten maar tot de kaketoes. Ook de valkparkiet heeft een kuif die hij rechtop kan zetten. Van alle kaketoesoorten is de valkparkiet de kleinste.

Als huisdier
De valkparkiet is goed als huisdier te houden, als het stof en het lawaai geen bezwaar zijn. Ze kunnen erg tam worden en hebben meestal een zachtaardig karakter. Let er wel op dat een angstige of boze valkparkiet wel hard kan bijten als hij dat wil. Valkparkieten zijn zelfs zo schuchter dat kleinere, maar agressievere vogels zoals parkietjes ze soms het leven zuur kunnen maken en ze zelfs kunnen verwonden. Probeer altijd een jonge handtamme valkparkiet te kopen; een oudere valkparkiet is moeilijker en soms helemaal niet tam te maken. Kijk ook of de valkparkiet een ring om zijn poot heeft; deze kan links of rechts worden aangebracht. Zo kan men met zekerheid zeggen of de vogel inderdaad nog jong is. Tam maken begint met de vogel uit de hand te laten eten. De valkparkiet is van nature sociaal en nieuwsgierig, en zal als hij zich eenmaal op zijn gemak voelt zelf initiatief nemen. Er zijn ook kwekerijen waar de vogel (soms tegen extra betaling) handtam wordt gemaakt. Kortwieken maakt het tam maken meestal eenvoudiger omdat de vogel zich niet zo makkelijk meer aan zijn baasje kan onttrekken. Men heeft dan in ieder geval tot de volgende rui de tijd.

Activiteiten
Valkparkieten zijn social, bezige vogels die graag klimmen, knagen en een druk sociaal verkeer hebben met soorgenoten. Valkparkieten kunnen de menselijke stem leren nabootsen, maar ze zijn hier beslist geen uitblinkers in. Wanneer er op een goede manier met ze wordt omgegaan, kunnen ze erg tam worden. Valkparkieten laten zich graag 'natdouchen' met lauwwarm water. Hiervoor is een plantenspuit heel geschikt.

Terug


Dit is een "Tamme Valkparkiet"	Dit is een "Witmasker Valkparkiet Man"	Dit is een "Witmasker Valkparkiet Pop"

Dit is een Valkparkiet Baby, paar weken oud